Cukrowy detoks

         Tak, tak! Nie ma żartów. Cukier uzależnia jak każda, ogólnie potępiana używka. Najnowsze trendy żywieniowo-zdrowotne zalecają dietę „absolutne zero cukru”. Ani łyżeczki do herbaty, ani szczypty w roli przyprawy finezyjnie poprawiającej smak potrawy. Cukier został produktem wyklętym. Cukrowy detoks podobno działa cuda i odnawia człowieka jak nic innego.

       100_8841 Zapłakała zabytkowa cukiernica: „ Ach, po cóż ja taka piękna, błyszcząca i zdobna w ornamenty, po cóż mi kunsztowne szczypce do cukrowych kostek i okrągła łyżeczka czerpiąca słodkie kryształy jako niezbędni towarzysze stołowej zastawy? Mam już zawsze stać bezużyteczna i czekać corocznego polerowania na pocieszenie? Ach…”

        Smutek bije od mniej zacnych cukierniczkowych koleżanek – tych z fajansu, z porcelany… Łka najmłodsza Duralexowa i ta szklana przywieziona na pamiątkę z wakacji w Zjednoczonym Królestwie czyli prawie od Królowej Elżbiety. Wszystkie bezrobotne… Ech…

        A było tak pięknie. Cukiernica zajmowała poczesne miejsce na stole. Była tak niezbędna, że stała na posterunku nawet w porach między posiłkami. Zawsze przecież ktoś robił sobie herbatę, czasem kawę, dzieci kręciły kogel-mogel lub łasuchowały posypując cukrem kromki chleba z masłem. Znajoma nastolatka chętnie aplikowała sobie łyżeczkę cukru po każdej przyswojonej porcji wiedzy. Tak więc cukiernica stała obok jej podręczników i szkolnych zeszytów. Cukrowe odżywianie mózgu stosowała i nie miała nadwagi a i teraz na cukrzycę nie choruje. O!

        Dawniej cukier był wyznacznikiem dobrobytu.  Przed wojną, na kresach wschodnich panował zwyczaj, że niemowlęta witano w rodzinie darując w prezencie torbę cukru. Miało to zapewnić dziecku słodkie i dostatnie życie.

        Cukier był produktem gromadzonym w chwilach paniki „będzie wojna – czas szykować zapasy”. Cukier i mąka to podstawa. Jaka w tym logika skoro z tych produktów trudno sporządzić pożywną strawę? No cóż, z niektórymi faktami trudno dyskutować. Tak było i już.

        W upadającej gospodarce socjalistycznej cukier był pierwszym produktem objętym reglamentacją chociaż  cukrownie polskie pracowały pełną parą i były dumą przemysłu przetwórczego. Relacje z kampanii cukrowniczych ukazywały się na pierwszych stronach gazet oraz  czołówkach wiadomości TV. Byliśmy na bieżąco szczegółowo informowani o wydajności buraka z hektara oraz wielkości zapasów cukrowego produktu. Wytwarzano wtedy kilka rodzajów cukru:

– zwykły drobny kryształ do codziennego użytku w tym głównie słodzenia herbat i mlecznych grysików dla dzieci.

– cukier rafinowany w postaci grubych płatków-kryształków, ozdobny, znakomity do pięknych cukiernic, z których dziecięce paluszki chętnie wyskubywały co większe kryształki do chrupania i ssania…

– cukier puder zwany czasem „cukier-mączką” w postaci słodkiego pyłu stosowany do posypywania domowych wypieków i deserów oraz dań. Ach, prawdziwa zgroza dla obecnych propagatorów cukrowego detoksu! Naleśniki, racuchy, makarony, a czasem nawet placki ziemniaczane obowiązkowo posypane białym pudrem.

        Używając cukru należało „umić się zachować”. Zasady dobrego wychowania przy stole nakazywały:

– używać specjalnej łyżeczki do czerpania cukru z cukiernicy i bacznie zważać aby nie zanurzyła się w słodzonym napoju nawet odrobinkę. Zamoczonej przypadkiem łyżeczki nie wkładać do cukiernicy aby nie uległa oblepieniu:)

– cukier w kostkach nabierać szczypczykami, ewentualnie łyżeczką lecz nigdy paluchami! Fe!

– słodzony napój mieszać indywidualną łyżeczką, bezgłośnie i spokojnie, na zakończenie czynności nie oblizywać jej i nie strząsać resztek stukając w brzeg szklanki! Mokrą łyżeczkę odłożyć na spodeczek. Trudno, kilka kropel słodyczy idzie na zmarnowanie.

– wyjąć łyżeczkę ze szklanki podczas picia! Nie wystarczy przytrzymywanie sterczącego trzonka wskazującym palcem bo i tak grozi on okaleczeniem oka no i jest okropnie nieeleganckie… Fuj!

Kartkowy oraz zakupiony „na lewo” cukier  gromadzono w spiżarniach, komórkach i miejskich tapczanach. Na zapas, dla poczucia zaopatrzeniowego bezpieczeństwa. To wtedy, w udręczonym niedostatkiem społeczeństwie, krążył żart „ gość w dom – cukier do szafy”. Tak ważny był to dla narodu produkt. Prawie wszyscy byliśmy uzależnieni, mamy więc grzeszki nałogu na sumieniu.

        Czy można się dziwić rozpaczy cukierniczek? Utrata takiej pozycji to dramat! A dla nas niebagatelne pytanie: No to jak z tym cukrem, jeść czy nie jeść?

Logo blogspotowetu też jest słodko

 

Reklamy

Bezsensowne rymowanki

100_4769Rozmowy o pogodzie mogą być pouczające i kreatywne. Tegoroczny maj serwuje  pogodowy przekładaniec i chyba pomylił siebie z kwietniem, który to zwykł był zazwyczaj przeplatać zimę z latem. Dlatego zachwyt wywołało pewne  popołudnie z przebłyskami słońca. To wywołało radosne stwierdzenie:

Fajny dzień dziś: trochę słońca, trochę majowego deszczyku. W sam raz dla czarownicy, która „masło składa”:))

No i okazało się to nie dla wszystkich oczywiste! Padło pytanie:

Co to znaczy „masło składa”?

Objaśnienie wymagało precyzji i dogłębnej analizy więc wyszło prawie jak na akademickim wykładzie:

Niewinny dziecięcy wierszyk na okoliczność zmiennej pogody zapamiętany z dzieciństwa:

„słońce świeci, deszczyk pada, czarownica masło składa”.

Czynność wykonywana przez czarownicę to prawdopodobnie domowy wyrób masła. W wierszyku ma znaczenie o tyle, że tworzy rym „pada – składa”. Tak to w dziecięcych rymowankach czasem jest, że rym dominuje nad sensem zdania:))  A może jest to aluzja do jakichś magicznych właściwości masła wyrabianego podczas takich „dziwnych” zjawisk atmosferycznych? Bo przecież słońce i deszcz to przyrodnicze przeciwieństwa ale w naturze występujące.

Wygłosiwszy  ten pseudo uczony wykład, będąc na granicy samo zachwytu z powodu błyskotliwości umysłu natychmiast zapisałam owe złote myśli dla potomności i wtedy, jak z automatu wystrzeliła mi z pamięci taka oto archiwalna rymowanka:

– Ni do rymu ni do taktu wybierz gówno spod kontaktu!

Przepraszam, ale tak się zabawiały dzieci Peerelu… Czy to zdanie uda się naukowo jakoś wytłumaczyć? Ktoś się odważy?

Zatwierdzam.gif

Logo blogspotowetekst też tutaj